Sinir Sisteminin Yapısı ve İşleyişi

Sinir sistemi, iç ve dış ortamdan gelen uyarıları alarak bunlara hızlı tepkiler vermenizi sağlar. Bu sistem, reseptör adı verilen alıcı hücrelerle çevredeki ışık, sıcaklık ve kimyasal madde gibi değişimleri algılar. Bu uyarılar, sinir hücrelerine iletilerek merkezi sinir sistemine (beyin ve omurilik) taşınır, yorumlanır ve efektör organlara (kas ve bezler) iletilerek tepki oluşturulur.

Sinir dokusu iki temel hücre tipinden oluşur: nöronlar ve glia hücreleri. Nöronlar, sinir sisteminin temel işlevsel birimleridir ve uyarıları iletir. Glia hücreleri ise nöronlardan sayıca daha fazladır ve çeşitli destekleyici görevleri vardır.

Glia hücreleri beş farklı tipte olabilir:

• Mikroglialar: Merkezi sinir sistemini korur ve savunma görevi yapar
• Astrositler: Yapısal destek sağlar ve kan-beyin bariyerini oluşturur
• Oligodendrositler: Merkezi sinir sistemindeki nöronlara miyelin kılıf oluşturur
• Schwann hücreleri: Çevresel sinir sistemindeki nöronlara miyelin kılıf oluşturur
• Epindimal hücreler: Beyin-omurilik sıvısını (BOS) salgılar

Unutmayın! Merkezi sinir sistemindeki nöronlarda miyelin kılıf oligodendrosit hücreleri tarafından, çevresel sinirlerde ise Schwann hücreleri tarafından oluşturulur. Bu ayrımı bilmek sınavlarda karşınıza çıkabilir.

Glia hücreleri aşağıdaki önemli görevleri yerine getirir:

• Nöronlara destek olma
• Sinir dokusunun beslenmesini, solunumunu ve onarımını sağlama
• Miyelin kılıf oluşturma
• İyon konsantrasyonunu düzenleme
• Ara madde oluşumunu sağlama
• Merkezi sinir sistemini patojenlere karşı koruma

Bir sinir sisteminde uyarının iletilmesi sırasında şu sıra izlenir:

1. Reseptör organ uyarıyı alır
2. Duyu nöronu uyarıyı iletir
3. Ara nöron uyarıyı değerlendirir
4. Motor nöronu tepkiyi iletir
5. Efektör organ tepkiyi oluşturur

Nöronların Yapısı ve Özellikleri

Sinir hücresine nöron da denir. Bu hücreler, içten ve dıştan gelen uyarıları almak, değerlendirmek ve cevapları kas ve bezlere iletmek için özelleşmiştir. Nöronların hücre zarına nörolemma, sitoplazmasına ise nöroplazma denir.

Bir nöron üç temel kısımdan oluşur:

1. Hücre gövdesi: Çekirdek, mitokondri, ribozom ve endoplazmik retikulum gibi organellerin bulunduğu kısımdır. Koyu renkli görülen bölgeler Nissl cisimcikleri olarak adlandırılır. Sinir hücrelerinde sentrozom bulunmaz ve bölünme yeteneklerini yitirmişlerdir.

2. Dendritler: Hücre gövdesinden çıkan çok sayıda ve kısa uzantılardır. Duyu hücrelerinden veya diğer nöronlardan gelen uyarıları alır ve hücre gövdesine iletir. Dendrit sayısı ne kadar fazlaysa, nöron o kadar çok hücreden uyarı alabilir.

3. Akson: Gövdeden çıkan, ince, uzun ve tek olan uzantıdır. Uyartıyı taşır ve ucunda akson ucu adı verilen dallanma bölgesi vardır. Aksonların uzunluğu 1 cm'den 1 metreye kadar değişebilir. Örneğin, omuriliği ayağa bağlayan aksonlar 1 metreden uzundur.

Bazı aksonların etrafında miyelin kılıf bulunur. Bu kılıf, Schwann hücreleri (çevresel sinir sisteminde) veya oligodendrosit hücreleri (merkezi sinir sisteminde) tarafından oluşturulur. Miyelin kılıflı aksonlarda Ranvier boğumları adı verilen kılıfın kesintiye uğradığı bölgeler vardır. Miyelin kılıf, elektrik tellerindeki izolasyon tabakası gibi davranarak uyartı iletimini yaklaşık 10 kat hızlandırır.

Dendrit ve Akson Karşılaştırması:

• Dendritler nöron gövdesine bilgi getirirken, aksonlar nöron gövdesinden bilgi alır
• Dendritler genellikle çok sayıdayken, bir nöronun yalnızca bir aksonu vardır
• Dendritler miyelin kılıf içermezken, aksonlarda miyelin kılıf olabilir
• Dendritler nöron gövdesi yakınında, aksonlar ise uzakta dallanır

Önemli! Miyelinli aksonlarda impuls iletimi, "atlamalı iletim" şeklinde gerçekleşir. Bu durum iletimi çok hızlandırır ve enerji tasarrufu sağlar.

Görevlerine göre üç tip nöron vardır:

1. Duyu nöronları: İç ve dış çevreden aldığı uyarıları merkezi sinir sistemine iletir.

2. Ara nöronlar: Duyu nöronları ile motor nöronlar arasındaki bağlantıyı sağlar. Duyu nöronlarından gelen bilgileri değerlendirir ve oluşturduğu cevabı motor nöronlara iletir. Sadece merkezi sinir sisteminde (beyin ve omurilikte) bulunur.

3. Motor nöronlar: Merkezi sinir sisteminden aldığı uyartıyı kas ya da endokrin bez gibi efektör organlara taşır.

Herhangi bir nöronun zarar görmesi farklı sonuçlar doğurur. Örneğin, duyu nöronu zarar görürse hissizlik oluşurken, motor nöronu zarar görürse hareket kaybı (felç) meydana gelir. Botoks uygulaması, motor sinir iletimine engel olarak kasların kasılmasını önler.

İmpuls Oluşumu ve İletimi

İmpuls, sinir sisteminizin iletişim yöntemidir. Uyaran, organizmanın iç ve dış çevresinde bulunan ve organizmayı etkileyebilen ağrı, ısı, ışık, nem, basınç gibi etmenlerdir. İmpuls (uyartı) ise uyaranın sinir hücresinde oluşturduğu elektrokimyasal değişikliklerdir.

İmpuls iletimi sırasında hem elektriksel hem de kimyasal olaylar gerçekleşir:

• Elektriksel olaylar: Na-K pompası etkisiyle nöron zarında iyon geçişleri ve elektriksel yük değişimleri
• Kimyasal olaylar: Aktif taşıma, oksijenli solunum, ısı artışı, fosforilasyon ve defosforilasyon

Sinir hücrelerinde impuls iletimi üç temel aşamada gerçekleşir:

1. Polarizasyon (Kutuplaşma): Uyarılmamış durumda nöron zarının dışı pozitif (+), içi negatif (-) yüklüdür. Hücre içinde K⁺ iyonları fazla, Na⁺ iyonları azdır. Hücre dışında ise K⁺ az, Na⁺ fazladır. Bu durumdaki potansiyel farkı -70 mV'tur. Polarizasyonu Na⁺-K⁺ ATPaz pompası sağlar.

2. Depolarizasyon: Eşik değer veya üzerindeki bir uyarı alındığında, Na⁺ kapıları açılır (K⁺ kapıları kapalı kalır) ve Na⁺ iyonları hücre içine girer. Hücre içi dışarısına göre daha pozitif $+40 mV$ hale gelir.

3. Repolarizasyon: Na⁺ kapıları kapanır, K⁺ kapıları açılır ve K⁺ iyonları hücre dışına çıkar. Hücre içi tekrar negatif, dışı pozitif hale gelir, ancak iyon dağılımı polarizasyon durumundan farklıdır. Na⁺-K⁺ ATPaz pompası, aktif taşıma ile iyonları tekrar normal konumlarına taşır.

Bazen hiperpolarizasyon da görülebilir: Repolarizasyon sırasında fazla K⁺ çıkışı olur ve hücre -85 mV değerine kadar düşebilir (aşırı polarize hale gelir).

Not: Sinir hücrelerinde "ya hep ya hiç prensibi" geçerlidir. Bir sinir teli, eşik değer ve üzerindeki tüm uyarılara aynı şiddette tepki verir, eşik değerin altındaki uyarılara ise hiç tepki vermez. Bu prensip yalnızca tek bir sinir hücresi için geçerlidir.

Sinir demetleri için ise "merdiven etkisi prensibi" geçerlidir. Her sinir telinin uyarılma eşiği farklıdır. Düşük şiddetteki uyarı, kolay uyarılabilen telleri uyarır. Uyarı şiddeti arttıkça uyarılan tel sayısı artar ve tepki kuvvetlenir.

İmpuls iletim hızını etkileyen faktörler:

• Miyelin kılıf bulunması hızı artırır
• Ranvier boğum sayısı arttıkça hız azalır
• Akson çapı arttıkça hız artar
• Sinaps sayısı arttıkça hız azalır
• Soğuk ortam hızı azaltır

İmpuls iletimi bir nöronda tek yönlüdür (dentritten akson ucuna doğru). Aynı şiddetteki uyarılar farklı duyular olarak algılanabilir, çünkü bu uyarılar beyindeki farklı merkezlerde değerlendirilir.

İmpuls İletiminin Aşamaları ve Sinapslarda İletim

İmpuls oluşumu ve iletimi mekanizmasını adım adım inceleyelim:

1. Polarize durum: Nöronun dinlenme hali

   • Hücre dışı (+), hücre içi (-) yüklüdür
   • Na⁺ ve K⁺ kapıları kapalıdır
   • İçerde K⁺ derişimi, dışarda Na⁺ derişimi yüksektir
   • Potansiyel farkı -70 mV'tur

2. Depolarizasyon: Uyarı geldiğinde

   • Na⁺ kapıları açılır, Na⁺ iyonları hücre içine girer
   • Hücre içi (+), hücre dışı (-) yüklü hale gelir
   • Potansiyel farkı +40 mV'a ulaşır

3. Repolarizasyon: Tepki oluşturulduktan sonra

   • Na⁺ kapıları kapanır, K⁺ kapıları açılır
   • K⁺ iyonları hücre dışına çıkar
   • Hücre içi tekrar (-), hücre dışı (+) yüklü hale gelir
   • Na⁺ ve K⁺ iyonlarının konumları polarizasyondan farklıdır

4. Yeniden polarizasyon: Normal duruma dönüş

   • Na⁺-K⁺ ATPaz pompası devreye girer
   • Na⁺ iyonları dışarı, K⁺ iyonları içeri aktif taşıma ile pompalanır
   • Nöron ilk durumuna döner ve yeni uyarılara hazır hale gelir

Miyelinli nöronlarda impuls iletimi farklıdır:

• İyon kanallarının açılıp kapanması yalnızca Ranvier boğumlarında olur
• Aksiyon potansiyeli boğumdan boğuma sıçrayarak ilerler (atlamalı iletim)
• Bu sayede hem hız artar $120 m/s$ hem de daha az ATP harcanır
• Miyelinsiz nöronlarda iletim hızı yaklaşık 12 m/s'dir

Sinir hücresindeki impuls iletiminin özellikleri:

• Bir sinir hücresinde impuls iletim hızı sabittir, değişmez
• Uyarının şiddeti, frekansı ve süresi impuls iletim hızını etkilemez
• Uyarının şiddeti, frekansı ve süresi impuls sayısını etkiler
• İmpuls sayısı arttıkça tepki şiddeti artar

Bilmeniz gereken önemli nokta! Elimizi 45°C'lik bir nesneye de dokunsak, 100°C'lik bir nesneye de dokunsak, sinir hücresinin tepkisi aynı olur. Sıcağı daha güçlü hissetmemizin nedeni, yüksek sıcaklıkta daha fazla sayıda impuls oluşmasıdır.

Sinapslarda impuls iletimi kimyasal olaylar ile gerçekleşir:

1. Akson ucuna gelen impuls, kalsiyum kanallarının açılmasını sağlar
2. Hücre içine giren kalsiyum iyonları, nörotransmitter içeren veziküllerin hücre zarıyla birleşmesini sağlar
3. Nörotransmitterler (örn: asetilkolin) sinaptik aralığa salınır
4. Nörotransmitterler diğer nöronun reseptörlerine bağlanır
5. İkinci nöronda aksiyon potansiyeli oluşur

Bu nedenle, "impuls iletim hızı sinapslarda en yavaştır." Ayrıca sinir sisteminde, uyarılar ışık, koku, basınç veya sıcaklık gibi farklı şekillerde algılanır. Bunun nedeni, uyarıların beyindeki farklı değerlendirme merkezlerine iletilmesidir.