Canlıların Temel Özellikleri (7-11)
Vücutlarındaki iç dengeyi (homeostazi) korumak için canlılar boşaltım yapar. Bitkilerin yaprak dökmesi, terleme, solunum ve hayvanlarda idrar oluşumu boşaltıma örnektir. Farklı canlılar, yaşam koşullarına göre atıklarını amonyak, üre veya ürik asit formunda atar. Bu durum, canlının su erişimine göre değişir.
Neslin devamlılığı için üreme şarttır. Eşeysiz üreme (mitoz) ile oluşan yavrular genetik olarak aynıyken, eşeyli üreme (mayoz) ile oluşan yavrularda genetik çeşitlilik vardır. İlginç olan şu ki, üreme hayatta kalmak için zorunlu değildir ancak türün devamı için şarttır!
Canlılar çevreden gelen uyarılara tepki verir. Bakterilerin asidik ortamdan uzaklaşması veya ayçiçeklerinin güneşe yönelmesi buna örnektir. Bu tepkiler, hayatta kalma şansını artıran önemli mekanizmalardır.
💡 İlginç Not: Bütün canlılardaki hücresel yapıların temelinde aynı bileşenler vardır: hücre zarı, DNA, RNA, ribozom ve sitoplazma. Bu ortak yapılar, tüm yaşam formlarının evrimsel bağlantısını gösterir!
Her canlı varlık, atom-molekül-organel-hücre-doku-organ-sistem-organizasyon şeklinde bir organizasyon düzenine sahiptir. Ayrıca canlılar, bulundukları çevrede hayatta kalma olasılıklarını artırmak için adaptasyon geliştirirler. Bu değişimler, doğal seçilim sürecinin sonucunda oluşur ve nesiller boyunca devam eder.