Mondros Ateşkes Antlaşması ve Sonuçları
Osmanlı Devleti, I. Dünya Savaşı'ndan yenik ayrılınca 30 Ekim 1918'de Mondros Ateşkes Antlaşması'nı imzalamak zorunda kaldı. Antlaşma, Limni Adası'nın Mondros Limanı'nda Osmanlı adına Bahriye Nazırı Rauf Bey ile İngiliz Amiral Calthorpe arasında imzalandı.
Antlaşmanın en tehlikeli maddelerinden biri, İtilaf Devletleri'nin "güvenliklerini tehdit eden durumlarda" stratejik noktaları işgal edebilecekleriydi. Bu madde, ileride yaşanacak işgallere yasal zemin hazırladı. Ayrıca Boğazlar İtilaf Devletleri'ne açılacak, Osmanlı ordusu terhis edilecek ve silahları teslim edilecekti.
Antlaşma aynı zamanda Vilayet-i Sitte olarak bilinen Erzurum, Van, Bitlis, Diyarbakır, Elazığ ve Sivas vilayetlerinde karışıklık çıkarsa, İtilaf Devletleri'nin işgal hakkı tanıyordu. Demiryolları ve telgraf hatları da İtilaf Devletleri'nin kontrolüne bırakılacaktı.
💡 Hatırlatma: Mondros Ateşkes Antlaşması'nın 7. maddesi, "İtilaf Devletleri güvenliklerini tehdit eden bir durumda herhangi bir stratejik noktayı işgal edebilir" diyerek, işgallere kapı aralamıştır.