SÖZCÜKTE ANLAM

Kişileştirme, insan dışındaki varlıklara insan özellikleri verilmesidir. Varlıkları konuşturma ise "intak" yani konuşturma sanatı olarak adlandırılır. Örneğin: "Sordum sarı çiçeğe: Annen baban var mıdır?" cümlesinde çiçek kişileştirilmiştir.

Gerçek anlam, bir sözcüğün herkes tarafından bilinen ilk anlamıdır. Örneğin: "Bu soğuk havalar beni mahvetti." Temel anlam ise bir sözcüğün dilde kazandığı veya söylendiğinde zihinde canlanan ilk ve en yaygın anlamdır. Örneğin: "Top oynarken kolum kırıldı."

İpucu: Temel anlam ve gerçek anlam çoğunlukla aynıdır, ancak bazen farklı olabilir. Gerçek anlam, bir sözcüğün sözlükteki ilk anlamı iken, temel anlam en yaygın kullanımıdır.

SÖZCÜKTE ANLAM (DEVAM)

Yan anlam, bir sözcüğün temel anlamına bağlı olarak zaman içinde kazandığı anlamlardır. Genellikle organ adlarıyla yapılır. Örneğin: "Çantamın kolu koptuğu için kucağımda taşıyorum."

Mecaz anlam, bir sözcüğün gerçek anlamı dışında bir anlamda kullanılmasıdır. Örneğin: "Yemekten sonra bu hesap bize tuzlu geldi." veya "Babam oldukça sert biri."

Terim anlam, bilim, sanat, spor veya herhangi bir meslek alanında kullanılan özel anlamlı sözcüklerdir. Örneğin: "Bu dersimizde üçgenler konusunu işleyeceğiz."

Yakın anlamlı sözcükler, eş anlamlı gibi görünmelerine rağmen aralarında tam bir eşitlik bulunmayan sözcüklerdir. Örneğin: doğru-dürüst, yalan-yanlış, eş-dost.

Hatırlatma: Somut sözcükler beş duyu organımızla algılayabildiğimiz varlıklardır. Örneğin: masa, göz, kitap, telefon.

SOYUT, YANSIMA VE DİĞER ANLAMLAR

Soyut anlamlı kelimeler, beş duyu organımızla algılayamadığımız varlıkları anlatan sözcüklerdir. Örneğin: sevgi, dostluk, üzüntü.

Yansıma sözcükler, doğadaki canlı veya cansız varlıkların çıkardıkları seslerin taklidi olan sözcüklerdir. Örneğin: vız, şırıl, miyav, mö, cik, pat, hav.

Genel ve özel anlamlı sözcükler kapsamı bakımından farklıdır. Bazı kelimeler kavramları toplu olarak içine alır (genel anlamlı), bazıları ise tek bir varlığı adlandırır (özel anlamlı). Örneğin: varlık → canlı → hayvan → kurbağa (genelden özele doğru).

Nitelik bildiren sözcükler, bir kavramın, eylemin veya nesnenin nasıl olduğunu, ne gibi özellikler taşıdığını anlatır. Nicelik bildiren sözcükler ise sayı bildiren, ölçülebilen, azalıp çoğalabilen kavramları ifade eder. Örneğin: "Pastanın süsü az gelmiş."

Unutma: Sözcüklerin anlamları cümle içinde kullanıldıkları yere göre değişebilir. Bu nedenle cümleyi bir bütün olarak değerlendirmek önemlidir!