Cümlenin Öğeleri ve Temel Öğeler

Cümleyi oluşturan her bir bölüme öğe denir. Cümlenin öğeleri temel ve yardımcı olmak üzere ikiye ayrılır.

Temel öğeler yüklem ve öznedir. Yüklem cümlenin en önemli öğesidir ve her cümlede mutlaka bulunur. Yüklem, cümledeki yargıyı üstlenen öğedir ve tek kelimeden oluşabileceği gibi kelime grubundan da oluşabilir. Örneğin: "Kış erken geldi" cümlesinde "geldi" yüklemdir.

Özne ise cümlede işi yapan veya durumu yaşayandır. "Kim?" veya "Ne?" sorularıyla bulunur. Örneğin: "Kuşlar yolculuğa başladı" cümlesinde "Kuşlar" öznedir. Bazen özne cümlede açıkça belirtilmeyebilir, buna gizli özne deriz. Örneğin: "Dersine iyi çalışmış" cümlesinde özne "o"dur ama yazılmamıştır.

Not: Sözde özneye dikkat et! Eğer bir cümlede özne sorusuna cevap veren kelime, aslında işi yapan değil de işten etkilenen ise buna sözde özne denir. Örneğin: "Sınıflar süslendi" cümlesinde "Sınıflar" sözde öznedir çünkü süsleme işini yapan değil, süslenen şeydir.

Yardımcı Öğeler

Yardımcı öğeler, yüklemi tamamlayan ve cümleye anlam zenginliği katan öğelerdir. Bunlar nesne, yer tamlayıcısı ve zarf tamlayıcısıdır.

Nesne, yüklemin etkilediği varlıktır ve iki çeşittir. Belirtili nesne "-i" ekini alır ve "neyi, kimi?" sorularına cevap verir. Örneğin: "Kedi sütü döktü" cümlesinde "sütü" belirtili nesnedir. Belirtisiz nesne ise yalın haldedir ve "ne?" sorusuna cevap verir. Örneğin: "Annem pazardan elma aldı" cümlesinde "elma" belirtisiz nesnedir.

Yer tamlayıcısı (dolaylı tümleç), -e, -de, -den eklerini alan ve "nereye, nerede, nereden, kime, kimde, kimden?" sorularına cevap veren öğedir. Örneğin: "Çiçeklerime zarar veremez" cümlesinde "çiçeklerime" yer tamlayıcısıdır.

Zarf tamlayıcısı (zarf tümleci), yüklemin anlamını zaman, durum, miktar, sebep, yön gibi yönlerden tamamlar. "Ne zaman, nasıl, ne kadar, niçin, nereye?" sorularıyla bulunur. Örneğin: "Seni bugün müdür çağırdı" cümlesinde "bugün" zarf tamlayıcısıdır.

Önemli ipucu: "İçeri, dışarı, aşağı, yukarı" gibi yer-yön sözcükleri yalın haldeyken zarf tümleci, -e, -de, -den eklerini aldıklarında yer tamlayıcısı, -i ekini aldıklarında nesne olur. Örneğin: "İçeri gel" (zarf tamlayıcısı), "İçeriye gel" (yer tamlayıcısı), "İçeriyi temizle" (nesne).