Servet-i Fünun Şiiri
Bu dönemin şairleri "Sanat sanat içindir" felsefesiyle hareket ediyorlardı - yani sanatı sadece güzellik için yapıyorlardı, toplumu değiştirmek için değil. Dilleri oldukça ağır ve süslüydü çünkü sadece aristokrat kesime hitap ediyorlardı.
Aruz ölçüsü kullanırken şiiri düz yazıya yaklaştırdılar ve serbest müstezat tarzını geliştirdiler. Kulak kafiyesini tercih ediyor, karamsarlık, ölüm ve aşk gibi derin konuları işliyorlardı.
Batı edebiyatından etkilenerek sone, triolet, terza rima gibi yeni nazım şekillerini Türk şiirine kazandırdılar. Tevfik Fikret hem "sanat sanat için" hem de "sanat toplum için" eserler vererek iki farklı dönem yaşadı.
Not: Tevfik Fikret'in "Sis" şiirinde İstanbul'u eleştirmesi ve oğlu Haluk aracılığıyla gençlere seslenmesi dönemin sosyal eleştiri anlayışını gösterir.
Cenap Şahabettin ise alışılmamış bağdaştırmalarıyla dikkat çekti ve Parnasizm ile Sembolizm akımlarından etkilendi.
