Aşık Edebiyatının Temelleri
Aşık edebiyatı aslında çok eskiden beri var olan Türk sözlü edebiyat geleneğinin İslamiyet sonrasındaki devamı. XVI. yüzyılda tam anlamıyla şekillenen bu gelenek, saz şairleri denilen âşıklar tarafından yaratıldı.
Bu edebiyatın en belirgin özelliği hece ölçüsü kullanması ve dilin son derece sade olması. Âşıklar şiirlerini halkın günlük konuştuğu dille yazıyor ve saz eşliğinde doğaçlama söylüyorlardı. Tabii ki bazı âşıklar divan edebiyatından da etkilenip aruz ölçüsü kullanmışlar.
Usta-çırak ilişkisi bu gelenekte çok önemli. Tecrübeli bir âşık, yetenekli birini yanına alıp ona bu sanatı öğretiyor. Âşık olmak için mutlaka saz çalması gerekiyor ve kendine özgü bir mahlas seçiyor.
İlginç Bilgi: Geleneğe göre birçok âşık, rüyasında Hz. Hızır'ı gördükten sonra âşık olmuş ve şiir söylemeye başlamış!
