İslamiyet Öncesi Türk Sözlü Edebiyatı
Sözlü edebiyat ürünleri tamamen anonimdir ve özel törenlerde icra edilirdi. Sığır (sürek avları), şölen (ziyafet) ve yuğ (ölüm) törenleri sırasında kam, baksı, ozan veya şaman adı verilen sanatçılar tarafından kopuz eşliğinde doğaçlama olarak söylenirdi.
Bu şiirlerde hece ölçüsü (genellikle 7, 8, 11'li) kullanılır, nazım birimi dörtlüktür ve yarım kafiye ile redif yaygındır. Şiirlerde aşk, sevgi, kahramanlık, savaş ve ölüm gibi konular işlenir. Dönemin belli başlı ürünleri arasında koşuk, sav, sagu ve destanlar yer alır.
Koşuklar sığır törenlerinde söylenen, aşk, tabiat ve kahramanlık konularını işleyen şiirlerdir. Sagular ise yuğ törenlerinde söylenir ve en eski örneği Alp Er Tunga sagusudur. Sav ise atasözlerinin atası olan, kalıplaşmış özlü sözlerdir.
Önemli Not: Bu dönem, müzik ve edebiyatın iç içe geçtiği bir dönemdir. Kam, baksı ve ozanlar sadece şair değil, aynı zamanda hekim ve büyücü olarak da görev yaparlardı.
