Teşbih, İstiare ve Temel Söz Sanatları
Teşbih (benzetme), güçsüz olanı güçlü olana benzetme sanatıdır. "Pamuk gibi yumuşacık elleri vardı" cümlesinde olduğu gibi dört unsuru vardır: benzeyen (eller), benzetilen (pamuk), edat (gibi) ve benzetme yönü (yumuşaklık).
Eğer benzetmede tüm öğeler varsa tam teşbih, sadece benzeyen ve benzetilen varsa teşbihi beliğ denir. "Kömür gözlüm" örneğinde gözler kömüre benzetilmiş ama edat ve yön belirtilmemiş.
İstiare ise teşbihe çok benzer ama benzeyen ile benzetilendan biri söylenmez. "Besikte yatan kuzuya" dizesinde bebek kuzuya benzetilmiş ama "bebek" kelimesi kullanılmamış.
💡 İpucu: İstiare'de benzeyen söylenmezse açık, benzetilen söylenmezse kapalı istiare olur!




