Cumhuriyet Dönemi Hikayeciliği
Cumhuriyet'in ilk dönem hikayeleri, Atatürk ilkeleri, inkılaplar ve toplumsal problemlere odaklanmıştır. Bu dönemde realizm ön plandadır ve "sanat toplum içindir" anlayışı hakimdir. Her olay, her durum hikayeleştirilebilir görülmüştür.
Milli Edebiyat anlayışını sürdüren hikayeciler dilde sadeleşmeye önem vermişlerdir. Ziya Gökalp, Halide Edip Adıvar, Ömer Seyfettin ve Reşat Nuri gibi yazarlar milli konuları ele almıştır. Bu dönemin önemli isimlerinden Memduh Şevket, bireyin iç dünyasını yansıtan durum hikayelerinin temsilcisidir. "Otlakçı" ve "Mendil Altında" gibi eserler vermiştir.
Toplumcu gerçekçi hikayeler ise büyük şehirlere göçün getirdiği sorunları ele almıştır. Bu hikayelerde şive ve ağız özelliklerine yer verilmiş, çatışma unsuru ön planda tutulmuştur. Orhan Kemal, bu akımın önemli temsilcilerinden biridir. İlk öykü kitabı "Ekmek Kavgası"nda Adana'daki işçilerin yaşamını ve sorunlarını anlatmıştır.
Not: Toplumcu gerçekçi hikayeciler yerel dil özelliklerini kullanarak gerçekliği daha çarpıcı bir şekilde yansıtmışlardır. Bu nedenle eserlerinde şive ve ağız özelliklerine sıkça rastlarsınız.



