Devlet Yapısı ve Yönetim Kavramları
Tarih boyunca kurulan devletlerde farklı yönetim sistemleri ve unvanlar kullanılmıştır. İslâm öncesi Türk devletlerinde yönetimde "kut anlayışı" hâkimdi; yani yönetme yetkisinin Tanrı tarafından verildiğine inanılırdı. Hükümdarın oğullarına Tigin (Tekin) unvanı verilir, üst düzey devlet görevlilerine ise Buyruk denirdi.
Türk devlet geleneğinde Kurultay, boy beylerinin katılımıyla oluşan ve genellikle yılda üç kez toplanan üst düzey meclistir. Hatun (Katun) ise hükümdarın eşi olup elçi kabul edebilir, kurultaya katılabilir ve hükümdar olmadığında ona vekâlet edebilirdi.
İslam devletlerinde ise farklı bir yönetim anlayışı hâkimdi. Halife hem dinî hem de siyasi lider kabul edilirdi. Devlet işlerinin yürütülmesi için Divan adı verilen meclisler oluşturulmuştu. Mali işler Divanü'l-Beytü'l-mal, yazışma işleri Divan-ı tevki, adalet işleri Divan-ı mezalim tarafından yürütülürdü.
Dikkat! Kut anlayışı ile Avrupadaki "Tanrısal Hak" teorisi arasındaki farkı karıştırmayın. Türklerde hükümdarlar Tanrı'nın temsilcisi değil, Tanrı'dan yönetme yetkisi alan kişilerdir.







