Orta Çağ'da Dünya ve İktidarın Meşruiyet Kaynakları
Avrupa'da Orta Çağ'da yaygın olan toplumsal düzen feodalite (derebeylik) sistemiydi. Bu sistemde güçlü lordlar egemen güç kabul ediliyor, zayıf olanlar kendilerini efendilerine teslim ediyordu. Toprağın sahibi olan lordlar aynı zamanda köylülerin ve ailelerinin de sahibiydi.
Orta Çağ'da imparatorluklar farklı meşruiyet kaynaklarına sahipti. Doğu Roma İmparatorluğu, coğrafi konumunun sağladığı avantajla Batı'ya göre daha uzun ömürlü oldu. Çin İmparatorluğu'nda imparatorlar güçlerini "Göklerin vekili" olduklarını söyleyerek meşrulaştırıyordu. Sasaniler'de krallar kendilerini "tanrının yeryüzündeki temsilcisi" olarak görüyordu.
Moğol İmparatorluğu'nda hükümdarın kişisel karizması önemliydi ve Şamanizm inanışı yaygındı. 1206'da bir kurultayda büyük şaman, Temuçin'in (Cengiz Han) Gök Tanrı tarafından seçildiğini ilan etmişti. Emeviler'de ise güç kaynağı halifelikti ancak izledikleri ırkçı politika yüzünden kısa sürede yıkıldılar.
Önemli Not: Tarımla birlikte fazla ürünlerin depolanması, toplumsal tabakalaşmanın, ticaretin ve yeni mesleklerin ortaya çıkmasına neden oldu. Bu durum, Orta Çağ toplumunun temelini oluşturdu.
