Temel Zamirler: Subject ve Object Pronouns

Subject pronouns (özne zamirleri) cümlenin başkahramanı gibi düşünebilirsin. I, you, he, she, it, we, they - bunlar hep cümlenin başında yer alır ve "kim yapıyor?" sorusunun cevabıdır.

Object pronouns (nesne zamirleri) ise fiilin hedefi olan kişiler için kullanılır. Me, you, him, her, it, us, them - bunlar da fiilin hemen arkasında gelir. Örneğin "I love books" yerine "I love them" diyebilirsin.

Aslında çok mantıklı bir sistem var burada. Türkçe'de "ben" derken İngilizce'de "I", ama "beni" derken "me" kullanıyorsun. Sadece yerini hatırla: özne mi, nesne mi?

İpucu: Subject pronouns her zaman fiilden önce, object pronouns her zaman fiilden sonra gelir!

Sahiplik Yapıları ve Reflexive Pronouns

Possessive adjectives (my, your, his, her, its, our, their) bir isimden hemen önce gelir. "My book", "your car" gibi. Bu yapılar sahipliği belirtir ama asla tek başına kullanamazsın.

Possessive pronouns (mine, yours, his, hers, ours, theirs) ise ismin yerine geçer. "This book is mine" derken artık "book" kelimesini tekrar söylemene gerek yok.

Reflexive pronouns (myself, yourself, himself, herself, itself, ourselves, yourselves, themselves) kişinin kendisine yaptığı eylemleri anlatır. "I get myself a coffee" gibi.

Each other iki kişinin birbirine yaptığı eylemlerde kullanılır. "Maria and Susanna like each other" - burada themselves değil, each other kullanıyoruz çünkü birbirlerini seviyorlar, kendilerini değil.

Dikkat: "It" için possessive pronoun kullanılmaz, sadece "its" possessive adjective olarak kullanılır!