Felsefi Düşüncenin Tarihçesi

Felsefe serüveni M.Ö. 6. yüzyılda Yunanistan'da başladı. İlk düşünürler mitolojik açıklamaları bir kenara bırakıp akıl ve gözleme dayalı bir yaklaşım geliştirdiler. Bu dönemde Thales gibi filozoflar evrenin ana maddesini (arkhe) aradılar, Sokrates bilgiyi sorgularken, Platon idealar dünyasını savundu ve Aristoteles mantık ve bilimsel yöntemi geliştirdi.

Orta Çağ'da (M.S. 2-15. yüzyıllar) felsefe din merkezli bir yapıya büründü. Skolastik düşünce hakimdi ve sorgulama oldukça sınırlıydı. Bu dönemde gerçek bilgiye Tanrı ve vahiy yoluyla ulaşılabileceği savunuluyordu. İslam filozofları Antik Yunan düşüncesini koruyup geliştirerek Avrupa'ya aktarma görevini üstlendiler.

Rönesans ile birlikte din merkezli düşünce yerini insan merkezli (hümanist) düşünceye bıraktı. İstanbul'un fethi, Amerika'nın keşfi ve Reform hareketleri dönemin felsefesini etkiledi. Copernicus, Galileo ve Newton gibi bilim insanları felsefeyle bilimi birleştiren yaklaşımlar geliştirdiler. Gerçek bilgiye akıl (rasyonalizm) veya deney (ampirizm) yoluyla ulaşılabileceği tartışıldı.

Merak Et! Hangi dönemde yaşamak isterdin? İlk Çağ'da doğayı sorgulayan bir filozof mu, Aydınlanma Çağı'nda akıl ve özgürlüğü savunan bir düşünür mü olmak sana daha çekici geliyor?

Aydınlanma Çağı'nda (17-18. yüzyıl) otoriteye karşı aklın rehberliği savunuldu. Voltaire, Rousseau ve Montesquieu gibi düşünürler birey, toplum, adalet ve eşitlik konularını öne çıkardılar. Modern demokrasi ve insan hakları düşüncesinin temelleri bu dönemde atıldı. Çağdaş Felsefe ise (19-20. yüzyıllar) insan, toplum, bilim ve dil üzerine yoğunlaşarak pozitivizm, varoluşçuluk, pragmatizm ve analitik felsefe gibi çeşitli akımlarla felsefi düşünceyi zenginleştirdi.