Orta Çağda Coğrafya

Orta Çağ'da coğrafya bilimi özellikle İslam dünyasında gelişme göstermiştir. Bu dönemde matematik coğrafyasında ilerlemeler kaydedilmiş ve portulan haritaları çizilmiştir.

Tanım: Portulan haritaları, denizcilerin kullandığı, kıyıları ve limanları gösteren ayrıntılı haritalardır.

Orta Çağ'da coğrafya bilimine katkı sağlayan bilim adamları arasında Belhi, El Biruni, İbn Haldun, El Mesudi ve İbn Batuta sayılabilir.

Vurgu: Belhi, ilk iklim tipleri haritasını hazırlamıştır.

Vurgu: El Biruni, güneşin yüksekliğini, meridyenler arası uzaklığı, mevsimlerin oluşumunu ve dünyanın çapını hesaplamıştır.

Alıntı: İbn Batuta, "Seyahatname" adlı eserinde dünyayı dolaşarak edindiği tecrübelerini aktarmıştır.

Bu dönemde coğrafya bilgisi genişlemiş, Asya ve Japonya hakkında daha fazla bilgi edinilmiştir.

İlk Çağda Coğrafya

İlk Çağ'da coğrafya bilgisi mitoloji ve teolojiye dayanmaktaydı. Bu dönemde Mezopotamya, Ege, Girit, Mısır ve Fenikeliler coğrafya bilimine katkı sağlamıştır. İlk haritalar ve taslak çizimler bu dönemde ortaya çıkmıştır.

Örnek: Babil'de bulunan ve Fırat Nehri'ni gösteren kil tablet, bilinen en eski harita örneğidir.

Bu dönemin önemli coğrafyacıları arasında Tales, Pisagor, Heredot, Aristoteles, Eratosthenes ve Batlamyus sayılabilir.

Vurgu: Tales coğrafyaya katkıları arasında dünyayı okyanus üzerinde yüzen bir diske benzetmesi yer alır.

Vurgu: Eratosthenes coğrafyaya katkıları oldukça önemlidir. "Geographika" adlı eserinde ilk kez coğrafya terimini kullanmış ve yerleşim sınırlarını belirlemiştir.

Vurgu: Batlamyus coğrafya biliminin gelişimine katkısı büyüktür. "Genel Matematik Coğrafya" kitabını derlemiş ve koordinat sistemini geliştirmiştir.