Pasif Taşıma ve Difüzyon

Pasif taşıma, ATP harcanmadan gerçekleşen ve moleküllerin çok yoğun ortamdan az yoğun ortama doğru hareket ettiği bir süreçtir. Gazlar her zaman pasif taşıma ile hareket eder.

Difüzyon, moleküllerin iki ortam arasındaki derişim farkı eşitleninceye kadar devam eden hareketidir. Difüzyon hızını etkileyen faktörler arasında derişim farkı, sıcaklık, basınç ve molekül büyüklüğü bulunur. İki tip difüzyon vardır:

1. Basit difüzyon: Monomerlerin fosfolipit tabakadan geçtiği, taşıyıcı protein veya enzim kullanılmayan süreçtir. O₂, CO₂, ADEK vitaminleri ve eter gibi maddeler bu şekilde taşınır.

2. Kolaylaştırılmış difüzyon: Monomerlerin kanal ve taşıyıcı proteinler yardımıyla fosfolipit tabakadan geçtiği süreçtir. Glikoz, fruktoz, yağ asitleri ve B vitamini bu şekilde taşınır.

⚠️ Dikkat: Ozmoz (suyun difüzyonu) için üç önemli kuvvet etkilidir: Osmotik Basınç (OB), Turgor Basıncı (TB) ve Emme Kuvveti (EK). Turgor basıncı sayesinde bitkiler dik durur, stomalar açılıp kapanır ve böcek kapan bitkiler avlarını yakalayabilir.

Çözelti Çeşitleri ve Ozmoz Etkileri

Hücreler bulundukları ortamın derişimine göre üç farklı durumda incelenebilir. Bu durumlar hücrelerin su dengesini doğrudan etkiler.

İzotonik ortam, hücre ile aynı yoğunluğa sahiptir ve ozmotik denge halindedir. Serum fizyolojik kan ile izotonik olduğu için damar yoluyla verilebilir. Bu ortamda hücre ne şişer ne de büzülür.

Hipertonik ortam, hücrenin bulunduğu çok yoğun ortamdır (bal, reçel, deniz suyu). Bu ortamda hücreler su kaybederek büzüşür ve plazmoliz gerçekleşir.

Hipotonik ortam ise hücreye göre az yoğun ortamdır. Hücreler bu ortamda su alarak şişer ve deplazmoliz oluşur. Hayvan hücreleri fazla su alıp patlayabilir (hemoliz), ancak amip gibi canlılar kontraktil koful sayesinde patlamaktan korunur.

💡 Bilgi: Bir hücrenin deplazmolize uğrayabilmesi için önce plazmolize uğraması gerekir. Bitki hücreleri hipotonik ortamda hücre çeperi sayesinde patlamaz, sadece turgor durumuna geçer.

Diyaliz, suda çözünmüş maddelerin seçici geçirgen zarlardan difüzyonudur. Bu prensip böbrek hastalarının kanındaki üre ve atıkları temizlemek için kullanılır.

Aktif Taşıma ve Endositoz-Ekzositoz

Aktif taşıma, monomerlerin az yoğun ortamdan çok yoğun ortama doğru taşınmasıdır. Bu süreçte ATP harcanır ve sadece canlı hücrelerde gerçekleşir. Hücre zarındaki enzimler ve taşıyıcı proteinler bu işlemde görev alır.

Hipertonik ortamdaki bir hücre madde derişimini koruyabiliyorsa, bunu aktif taşıma ile sağlıyor demektir. Aktif taşıma sayesinde derişimleri eşit iki ortamın derişimleri değiştirilebilir.

Endositoz, büyük moleküllerin hücre içine koful oluşturarak alınmasıdır. ATP harcanır ve tek yönlüdür. İki türü vardır:

• Fagositoz: Katı besin alımı sırasında yalancı ayak oluşur
• Pinositoz: Sıvı besin alımı sırasında pinositik cep oluşur

Ekzositoz ise büyük moleküllerin koful oluşturarak hücre dışına atılmasıdır. Bu süreçten Golgi aygıtı sorumludur ve salgılama işlemlerinde önemlidir.

⚠️ Unutma: Endositoz ve ekzositozda iki ortam arasındaki derişim farkı önemli değildir. Ayrıca, çepere sahip canlılar (bazı bitkiler hariç) endositoz yapamazlar, ancak ekzositoz yapabilirler.